Berichten

, , , ,

Verjaring van een vonnis. 20 jaar geldig, altijd goed om een vonnis te halen!

Zeker bij incasso’s is een vonnis een bruikbaar middel om druk te zetten bij een schuldenaar. Je kunt er immers van alles mee, (executoriaal) beslag leggen etc.

Vele schuldeisers ‘halen’ geen vonnis, omdat een schuldenaar toch niets heeft (dat denkt men in ieder geval[1]).

Maar wat als de schuldenaar op een gegeven moment weer wat beter financieel bemiddeld is, wat dan?

Een vonnis is 20 jaar geldig, terwijl de meeste vorderingen al na 5 jaar verjaren. Heeft u deze verjaring(en) niet gestuit, dan heeft u (ook op dat latere moment dus) niets. Een vonnis kunt u echter gedurende 20 jaar ten uitvoer leggen.

Of zoals artikel 3:324 lid 1 BW luidt:

De bevoegdheid tot tenuitvoerlegging van een rechterlijke of arbitrale uitspraak verjaart door verloop van twintig jaren na de aanvang van de dag, volgende op die van de uitspraak, of, indien voor tenuitvoerlegging daarvan vereisten zijn gesteld waarvan de vervulling niet afhankelijk is van de wil van degene die de uitspraak heeft verkregen, na de aanvang van de dag, volgende op die waarop deze vereisten zijn vervuld.”

Let wel

Ingevolge lid 3 van voornoemd artikel geldt:

De verjaringstermijn bedraagt vijf jaren voor wat betreft hetgeen ingevolge de uitspraak bij het jaar of kortere termijn moet worden betaald.”

Betaling van rente valt hier (in beginsel) ook onder, alhoewel het dus wel is opgenomen in het vonnis. Ten aanzien hiervan geldt dus wel dat je op tijd de verjaring moet stuiten. Het ging op dit punt mis in aangehechte uitspraak, goed om daar punctueel in te zijn dus.

Drempel

Belangrijke drempel voor de meesten is de kosten die moeten worden gemaakt om een vonnis te halen. Je kan daar natuurlijk ook een prijsafspraak over maken, zoals ook mijn kantoor vaak doet (blog).

Laat die schuldenaar niet te gemakkelijk gaan en laat de kosten (dus) niet per se een drempel zijn!

M2 Advocaten

 


[1] Altijd nuttig om daar een kort onderzoek naar uit te voeren.

, , ,

Beslag-en executierecht: Niet volledig informeren van de beslagrechter? Het kan je de kop kosten.

Het beslag-en executierecht een veel gebruikt middel. Het is in Nederland nog steeds relatief eenvoudig om beslag te leggen. Je hebt je wel aan enige formaliteiten te houden, zie onder meer de beslagsyllabus.

Waar je je in ieder geval aan hebt te houden is dat je de rechter volledig en naar waarheid informeert.

Uit artikel 21 Rv volgt dat een partij de voor de beslissing van belang zijnde feiten en omstandigheden volledig en naar waarheid aanvoert. Doet een partij dat niet, dan kan een rechter daaruit de gevolgtrekking maken die hij geraden acht.

Het nauwgezet naleven van deze verplichtingen klemt te meer bij het indienen van een verzoekschrift tot beslaglegging. Het leggen van beslag heeft namelijk voor de wederpartij ingrijpende (en voor de beslaglegger vaak nuttige) gevolgen en daarnaast wordt de wederpartij bij een verzoek tot beslaglegging niet gehoord, een zogenaamde beslissing ex parte.

Misleiding van de rechter kan je duur komen te staan, het kan namelijk voldoende zijn om de opheffing van het beslag toe te wijzen. Dan maak je het de wederpartij dus wel heel makkelijk!

Te makkelijk, want een opheffing van een beslag krijg je normaliter niet zomaar (artikel 705 Rv).

Een goed voorbeeld waar de beslaglegger niet volledig was geweest, met de gevolgen van dien, is een recente uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland.

De desbetreffende beslaglegger had ervoor gekozen de rechter niet te informeren over reeds doorlopen gerechtelijke procedures – welke procedures relevant waren voor de tussen partijen bestaande rechtsverhouding – en eerdere beslagen.

Het oordeel van de rechter: opheffen van het beslag.

En dat is jammer. Je weet immers dat dergelijke “vergeten” informatie als eerste naar voren wordt gebracht door een (beetje goede) advocaat. De zweem van misleiding is er dan al. En dan sta je 1-0 achter.

Het had echter goed kunnen zijn dat wanneer de rechter wel volledig was geïnformeerd het beslag niet was opgeheven. Mits de beslaglegger een goed verhaal had.

U begrijpt dat het direct na de opheffing snel opnieuw beslagleggen vaak tot niets zal leiden. De “vluchtige zaken”, zoals geld, zijn dan al verdwenen. Als het overigens al snel kan, de tweede keer dient u namelijk wel volledige openheid van zaken te geven en dan is het maar de vraag of u het verlof om beslag te leggen krijgt.

Heeft u overigens een openstaande vordering en wil het maar niet lukken met de incasso? Beslag leggen kan helpen.

M2 Advocaten